ช่วงนี้มีข่าว ปัญหาสิทธิ์สอบ A-net ออกตามหน้าทีวี หนังสือพิมพ์
อาจารย์อู๋เห็นผู้ใหญ่หลายท่านก็ได้แต่โทษกันไปกันมา
เด็กหลายคนก็แสดงความเห็นไปในทางว่า ไม่อยากให้ไปสนใจเด็กสองหมื่นคน(ตัวเลขตามข่าว)

อาจารย์อู๋ดูแล้ว ก็อยากจะเล่าย้อนไปสมัยที่ยังวัยละอ่อน ยังเรียนหนังสืออยู่ ยังมีครูคอยสั่งคอยสอน

ครูของอาจารย์อู๋ ถึงแม้จะดุ มีตีบ้างเป็นบางครั้ง แต่เรื่องไม่จ่ายเงินแล้วจะไม่ให้เรียน อาจารย์อู๋จำไม่ได้ว่ามีอะไรแบบนี้ในโรงเรียนด้วย เขามีแต่ว่า เรียนไปก่อนได้ สอบไปก่อนแล้วกัน ถ้ายังไม่มีสตางค์ค่อยมาจ่ายก็ได้
หรือถ้าลืมจ่าย ก็ไม่ได้ไล่ออกในทันทีทันใดซะที่ไหน

อาจารยอู๋ไม่ได้อยู่ในหน่วยงานที่จัดสอบ เลยไม่ค่อยเข้าใจว่า การจะอะลุ่มอะล่วยให้กับคนที่ยังตกค้างอยู่ได้สอบ มันจะลำบากอะไรหรือเปล่า เพราะดูแล้ว จะไม่ยอมท่าเดียว นัยว่าผมไม่ผิด คุณผิดเองที่ไม่ได้จ่ายตังค์ เลยหมดสิทธิ์สอบ

อยากจะให้ลองคิดด้วยจิตวิญญาณของคนเป็นครูละกัน ว่าขณะนี้ไม่ใช่เวลามาถกเถียงว่าใครผิดใครถูก แต่ควรหาทางให้ทุกคนได้เข้าสอบ เพราะอะไรนะเหรอ เพราะการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ของเด็กวัยนี้ มันคล้ายกับโลกทั้งใบเลย จำสมัยตัวเองสอบไม่ได้เหรอครับ

ท่านกรรมการที่จัดสอบจะตัดสินปัญหานี้อย่างไร อาจารย์อู๋คงไม่อาจคาดเดาได้ แต่อยากจะเตือนไว้อย่างว่า ให้ลองคิดใคร่ครวญดู หากเกิดเหตุการณ์เด็กที่ไม่ได้สอบ เสียใจมาก จนคิดสั้นทำร้ายตัวเอง

ท่านกรรมการทั้งหลาย ยังจะหลับอย่างสบายใจได้หรือเปล่า